Tunele Cu Chi zostały po raz pierwszy wykopane przez lokalnych wieśniaków podczas pierwszej wojny w Indochinach jako małe kryjówki i szlaki zaopatrzeniowe przeciwko francuskim siłom kolonialnym.
Oś czasu tuneli Cu Chi: Śledź jego historyczną ewolucję
Późne lata czterdzieste XX wieku
1950s
Sieć powoli rozszerzała się, łącząc pobliskie wioski, dodając proste komory magazynowe i drogi ucieczki dla Viet Minh.
1960–1963
Wraz z nasileniem się wojny w Wietnamie tunele zostały powiększone i ufortyfikowane. Sale konferencyjne, kuchnie i systemy wentylacyjne zostały zbudowane z myślą o długoterminowym życiu pod ziemią.
1964–1968
Tunele osiągnęły swój szczyt, rozciągając się na ponad 120 km i rozciągając się na trzech poziomach. Stały się one ważną bazą do planowania ataków i przechowywania broni, zwłaszcza podczas ofensywy Tet w 1968 roku.
1970s
Po wojnie wiele odcinków tuneli zostało zamkniętych, uszkodzonych lub opuszczonych, choć niektóre nadal służyły jako lokalne schrony.
1980s
Tunele zostały ponownie odkryte i odrestaurowane przez rząd, przekształcając je z reliktów wojennych w miejsce dziedzictwa edukacyjnego.
Dzisiaj
Tunele Cu Chi stanowią potężne przypomnienie odporności Wietnamu, przyciągając miliony turystów chętnych do odkrywania podziemnego świata, który ukształtował historię narodu.
